Movie Review : รีวิว Eriko, Pretended เอริโกะ รับจ้างร้อง ไม่มีน้ำตาไม่ได้แปลว่าไม่เสียใจ

“อาชีพรับจ้างร้องไห้ ปรากฏในหลายๆ วัฒนธรรม ไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่น ตอนไปฉายภาพยนตร์ที่อิตาลี คนที่นั่นก็บอกว่าที่อิตาลีก็มี นอกจากนั้น ที่เกาหลี จีน และหลายๆ ประเทศในเอเชียก็มี การจากไปของใครสักคนและการร้องไห้ให้กับผู้ที่จากไปนั้นเป็นสิ่งที่คู่กับมนุษย์มาตลอด และน่าจะเป็นวัฒนธรรมร่วมกันของหลายๆที่ในโลก” จากคำสัมภาษณ์ของผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องเอริโกะ รับจ้างร้อง (Eriko, Pretended : 見栄を張る) ว่าแต่ถ้าฉันตายเธอจะร้องไห้ให้ฉันไหมนะ…

เอริโกะ รับจ้างร้อง (Eriko, Pretended : 見栄を張る) ถือเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกของ เอคิโยะ ฟูจิมูระ (Akiyo Fujimura : 藤村 明世) ผู้กำกับสาวหน้าใหม่ วัย 28 ปี นอกจากนี้เธอยังลงมือเขียนบทเองด้วย ทั้งชิคและมีฝีมือจนผลงานเข้าตา ผู้กำกับมากความสามารถอย่าง โคเรเอดะ ฮิโรคาสึ (Koreeda Hirokazu :是枝 裕和) ให้เข้าร่วมโปรเจกต์ 十年 Ten Years Japan

เอริโกะ รับจ้างร้อง เป็นเรื่องราวของเอริโกะ (คุโบะ ฮารุกะ: Kubo Haruka (久保 陽香)) หญิงสาวผู้เพียรพยายามออดิชันเพื่อเป็นนักแสดง แต่สิ่งเดียวที่เป็นอุปสรรคของเธอคือ ให้ตายยังไงเธอก็ร้องไห้ไม่ได้ วันหนึ่ง หลังจากการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของพี่สาว เอริโกะ ผู้ทั้งตกงานและมีภาระต้องดูแล คาสึมะ (อัทสึยะ โอคาดะ : Atsuya Okada (岡田 篤哉))หลานชายที่เพิ่งสูญเสียแม่ ด้วยทางเลือกที่มีไม่มากนัก ทำให้เธอก้าวมาสานงานในวงการรับจ้างร้องไห้ตามงานศพแทนพี่สาว ปัญหาของเธอคือน้ำตาที่ไม่ยอมไหลตามอารมณ์ที่ควรจะเป็น แต่งานที่ต้องทำคือการเรียกน้ำตาเพื่อแสดงความเสียใจต่อผู้วายชมน์ แล้วเธอจะก้าวผ่านมันไปได้หรือไม่…

เนื้อหาต่อไปนี้มีสปอยล์

หากความสุขนั้นนิรันดร (Departure : おくりびと) ว่าด้วยเรื่องอาชีพโนคังฉิที่ช่วยเตรียมการให้ผู้ตายไปยังโลกหน้าอย่างงดงามที่สุด เอริโกะ รับจ้างร้อง (Eriko, Pretended : 見栄を張る) ก็คงว่าด้วยอาชีพนางร้องไห้ที่น้ำตาช่วยเป็นสะพานให้ผู้ตายไปยังโลกหน้าราบรื่นที่สุด

ปกติแล้ว ฉากเศร้าเราอาจจะเฉยๆ ถ้าตัวละครต่าๆ จะฟูมฟายร้องไห้น้ำตาไหลเป็นเผาเต่า แต่ใช้ไม่ได้กับเอริโกะ พอถึงฉากเศร้า คนดูจะจิกเกร็งและลุ้นว่าเอริโกะจะน้ำตาไหลหรือไม่ ความหม่นที่ชวนอึดอัด การแสดงออกทางสายตา สีหน้าของเอริโกะจะนำพาให้คนดูร้ว่าเอริโกะรู้สึกอย่างไร และทำให้รู้ว่าไม่มีน้ำตาไม่ได้แปลว่าไม่เสียใจ

ภาพยนตร์ไปอย่างเอื่อยๆ ไม่พีค ไม่หักมุม เป็นไปตามสูตรสำเร็จอย่างที่ควรเป็น เป็นอีกหนึ่งตัวเลือกสำหรับเพื่อนๆ ที่อยากเสพงานแบบไม่ต้องคิดอะไร แต่อิ่มเอมหัวใจ อีกหนึ่งตัวละคนที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้สมบูรณ์คือ คาสึมะ หลานชายของเอริโกะ ที่ออกมาคลุมโทนให้เรื่องราวชวนอบอุ่น ผู้เขียนอดแอบคิดในใจไม่ได้ “หนูลูก ทำไมเป็นเด็กดีอย่างนี้”